Vergissing bij DNA-onderzoek: 7000 opgeloste zaken heropend

De Australische politie gaat 7000 zaken die middels DNA-bewijs zijn opgelost opnieuw onderzoeken. Aanleiding is de onterechte aanhouding van een moordverdachte die later onschuldig bleek. Zijn DNA was verwisseld met dat van een ander.

Russell John Gesah werd verdacht van moord - In 1984 - op een 35-vrouw en haar 9-jarige dochter in Melbourne en dit voorjaar aangehouden. Maar vorige maand bleek dat DNA van Gesah, dat zou zijn gevonden op de plaats van de moord, ergens anders was aangetroffen.

Vlak daarvoor had de politie nog naar buiten gebracht dat een DNA-sample van de moord matchte met dat van Gesah, na vergelijking in een database van 400.000 samples.

Naar aanleiding van het verwisselen van DNA-samples laat de politie nu iedere misdaad die  in de deelstaat Victoria met DNA-bewijs is opgelost opnieuw onderzoeken. In de 20 jaar dat DNA-bewijs wordt gebruikt zijn daar zo'n 7000 zaken mee opgelost.

'It's obviously an embarrassment and we would rather not be in this position,' aldus Deputy Commissioner Simon Overland, 'We need to refine our processes and our practices, and that is now happening as a result of this case.

Een woordvoerder van het Victorian Law Institute, Michael Brett Young zei dat Gesah ten onrechte was afgeschilderd als een misdadiger vanwege fouten bij de politie.

Duyvendak stapt op

Nadat eerder er commotie ontstaan was over de betrokkenheid van 2e kamerlid Duyvendak bij een inbraak bij het Ministerie van Economische zaken en er vanmorgen in de Telegraaf werd bericht dat hij ook betrokken was tot het oproepen tot geweld tegen medewerkers van dat minsterie, heeft Duyvendak ingezien dat zijn positie onhoudbaar was en is hij opgestapt om nu nog enkele jaren van de wachtgeldregeling te kunnen genieten.

Het is verbazingwekkend dat Duyvendak niet heeft ingezien tot welke reacties de onthullingen in zijn boek zouden leiden. Arrogantie of naïviteit? In beide gevallen geen aanbeveling voor een kamerlid. Opzouten dus

Schurken in Jurken

Vandaag 14-8-08, vindt in Rotterdam een rechtszaak plaats tussen restauranthouder De Grote Griek en de Dordtse projectontwikkelaar Arie van Pelt.

Projectontwikkelaar Van Pelt wil dat De Grote Griek ontruimt, omdat hij een Mediamarkt in het pand wil vestigen. Grote Griek weigert. Rechtszaak diende in april bij kantonrechter Dordrecht. Van Pelt won. Echter… de rechter die het voor Van Pelt voordelige vonnis wees, Eltjo Rentema - tevens vice-president van de Dordtse rechtbank -blijkt een (zakelijk) vriendje van Van Pelt te zijn (de twee sloten een twijfelachtige vastgoed vastgoeddeal).  Bovendien waren ze jarenlang buren. Rechter Rentema is inmiddels voorgedragen voor ontslag bij de Hoge Raad. Nog een interessant ‘detail’: de advocaat van Van Pelt -Harro Knijff-  is weer invalrechter in Dordrecht.

Knijff is partner bij De Brauw Blackstone Westbroek, een advocatenkantoor dat dat onder meer topvoetballers, topambtenaren en Koningin Beatrix als klant heeft.  
Zowel bij de Dordtse rechtbank als bij de Hoge Raad is een klacht ingediend tegen Rentema omdat hij een rechtzaak deed waarbij een van de partijen een oud-buurman was, van wie hij ook voor een zacht prijsje grond gekocht had.

Die transactie was in 1991 en het ging om een stuk grond in de Dordtse wijk Dubbeldam. De rechter kocht de grond van zijn toenmalige buurman, de in Dordrecht zeer bekende projectontwikkelaar Van Pelt.

Van Pelt vroeg 123.000 gulden voor het perceel, zo blijkt uit gegevens van het Kadaster. Volgens wijkbewoners was dat een vriendenprijsje. De rechter kwam begin deze maand in opspraak nadat buurtbewoners de Maastrichtse advocaat Tripels tipten over de relatie tussen Rentema en Van Pelt.
Dat gebeurde nadat een client van Tripels in april een rechtzaak verloor. In deze zaak oordeelde Rentema dat restaurant De Grote Griek aan de Spuiboulevard binnen een maand leeg moest zijn om renovatie van het hele winkelcentrum mogelijk te maken. Deze uitspraak was gunstig voor projectontwikkelaar Van Pelt. Kantonrechter Rentema stelde in deze zaak Van Pelt in het gelijk.
De rechter moet daarom wegens belangenverstrengeling ontslagen worden, zo vindt advocaat Tripels.

Weer rumoer rond Duyvendak

Minister Maria van der Hoeven van Economische Zaken is "onaangenaam verrast" door het bericht in De Telegraaf donderdag dat GroenLinks-Kamerlid Wijnand Duyvendak in het verleden als actievoerder aangezet zou hebben tot geweld tegen ambtenaren van haar ministerie.

Duyvendak was in 1985 redacteur van het blad Bluf, dat toen namen en adressen publiceerde van topambtenaren van het ministerie van Economische Zaken. Mensen die actie voerden tegen kernenergie hebben destijds ambtenaren geïntimideerd.

De oproep in Bluf, onderdeel van een keiharde strijd tegen kernenergie, resulteerde in telefonische bedreigingen en intimidaties van de ambtenaren van de directie elektriciteit en kernenergie. Bij één van hen werden de ruiten met stenen ingegooid, zo blijkt uit de publicatie Dertig Jaar Energiebeleid van instituut Clingendael uit 2005.
"Dat leidde tot bedreigingen bij mij aan huis en bij mijn collega's. Ook zijn er bij mij ruiten ingegooid. Ik ben ook een keer, om het gevaar te keren, op een zaterdagavond met een hockeystick naar buiten gegaan", aldus een van de ambtenaren in de Clingendael-uitgave. Ook zouden de huizen van de ambtenaren zijn voorzien van beveiligingsvoorzieningen, werd er in de straten gesurveilleerd en werd de scholen van hun kinderen gevraagd waakzaam te zijn.

Duyvendak kondigde onlangs aan dat hij deze maand komt met een boek, waarin hij lering trekt uit zijn verleden als actievoerder. Duyvendak, die betrokken was bij een inbraak in het ministerie van Economische Zaken waar geheime stukken over kernenergie werden buitgemaakt, betuigt nu spijt.

Van der Hoeven noemt het oproepen tot geweld "ontoelaatbaar". Duyvendak zegt al in 1996 zijn betrokkenheid bij de acties te hebben "opgebiecht".

Het GroenLinks-Kamerlid zegt nu al tien dagen achtervolgd te worden door een stroom aan negatieve publiciteit over zijn actieverleden. Het zit hem dwars dat daarbij ook zijn adres is gepubliceerd.

Duyvendak zegt niet betrokken te zijn geweest bij intimidatie of geweld en neemt daar afstand van.

James Randi ontmaskert Geller

Een oudje maar nog steeds goed.

Plasterk in 'Zomergasten'

'Zomergasten' begon met Ronald Plasterk, het minst domme en waarschijnlijk meest open-minded lid van het kabinet. Wellicht om die reden was zijn laatdunkende 'racisme' opmerking aangaande James Watson, van het Nobelprijs (DNA) winnende duo Watson en Crick, opvallend weinig genuanceerd. Ook zijn Taliban synoniem voor Mujahideen raakte kant noch wal.

Plasterk lijkt soms nog stevig verankerd te zitten in het politiek correcte denken, eigenlijk een gebrek aan denken, binnen politieke stromingen, die van de PvdA in het bijzonder. Om met het laatste te beginnen, Mujahideen is een verzamelnaam voor (islamitische) 'strijder'. Het is geen synoniem voor Taliban. Plasterk heeft kennelijk de populair 'correcte' opvatting in zijn hoofd dat de CIA de Mujahideen steunde, waar o.a. Bin Laden in vocht en de Taliban (later) onderdeel van uitmaakte, en zo zijn huidige tegenstanders zelf heeft gekweekt.

Deels klopt dat. Amerika, als veel landen, heeft er nogal een handje van om niet al te kieskeurig te zijn met vrienden als die ‘vrienden’ het maar tegen vijanden willen opnemen. De Sovjets waren (zijn) een vijand waarbij het doel soms de middelen heiligde. Behalve dat het zeker niet alleen de Amerikanen waren die de Mujahideen steunden, met name Pakistan zat er al vroeg vuistdiep in, de Taliban zoals wij die kennen, ontstond pas na de strijd met de Sovjets.

Er zijn vele strijders door de CIA of de Pakistaanse 'spook' collega's van ISI opgeleid en uitgerust, die zich uiteindelijk bij de Taliban aansloten. In hoeverre was te voorzien dat geleverd materieel en vergaarde kennis tien-twintig jaar later tegen je gekeerd zouden worden, kun je over twisten, maar het idee dat de CIA in de tachtiger jaren de drijvende kracht was achter de Taliban, is onzin. Wel zijn er sterke aanwijzingen dat de CIA in de negentiger jaren direct en indirect (middels steun aan Pakistan en Saoedi-Arabie) de Taliban een tijd steunde. De Mujahideen en Taliban als een uitwisselbaar begrip beschouwen, wijst echter op een gebrek aan kennis en inzicht. Als je genbioloog bent, is een dergelijke misser niet erg. Het wordt wat anders als je het als prominent politicus en minister van Onderwijs Cultuur en Wetenschap zegt, waarbij je op basis van je positie meestemt over beleid aangaande Afghanistan.

Nog wat korter door de bocht, om het Haags te houden, waren de opmerkingen over zijn voormalige collega James Watson. Plasterk vertelde dat deze Nobelprijswinnaar zich in latere jaren racistisch had uitgelaten. Het betrof Watson's 'Afrika' uitlatingen in de Sunday Times in 2007. Los van de exacte woorden die Watson gebruikte, de uitleg er omheen (en zijn excuus en relativering er na), je zou van een wetenschapper als Plasterk een meer nuchtere kijk verwachten. Dat de eerste de beste sandaal in AFA modus schiet zodra een er redelijk voor geleerd hebbende iets zegt over genen, erfelijkheid, IQ en ontwikkeling in relatie tot volkeren of rassen, is een. Van Plasterk had ik meer verwacht. Of in dit geval, wat minder.

Mede dankzij Adolf H. is elk onderzoek naar dergelijke relaties en verbanden al bij voorbaat besmet en elke uitkomst die niet aansluit bij het gangbare 'alles en iedereen is gelijk', is racisme. Ik dacht dat wetenschap onderzoekt op feiten, hier verklaringen voor probeert te vinden en er zo mogelijk een nuttige toepassing voor ontwikkelt. Dat sommige bevindingen niet prettig zijn of niet stroken met bestaande ethiek en moraal, mag en moet wetenschap niet in de weg staan. Vanuit dit licht bezien had Plasterk of niet over Watson en zijn 'racisme' moeten beginnen, of het met enige nuance hebben moeten toelichten.

Ter illustratie:
Een wetenschapper die met 'foute' bevindingen kwam, John Philippe Rushton met zijn Race, Evolution, and Behavior: A Life History Perspective, verweerde zich eens met:

"Identifying potential problems in particular studies should lead to calls for additional research, not trenchant acceptance of the null hypothesis. Deconstructing data has led to erroneous dismissal of fascinating brain-behavior relationships for six decades."

Is verschil constateren 'racisme'? Onzin! Meest opvallend politiek correcte verschijnsel bij de 'racisme' aanvallen op Watson en Rushton, of op bijvoorbeeld Hernnstein&Murray's Bell Curve, is dat men struikelt over het geconstateerde (ruwweg samengevat) iets lagere gemiddelde IQ bij negroïde volkeren en niet over de superieure breinen van Aziatische volkeren. Men accepteert vrij netjes de wat bescheiden middenpositie van de witmensen, maar pikt het niet dat zwartmensen gemiddeld misschien, mogelijk een (tijdelijk) probleem hebben. De kritiek op o.a. IQ metingsmethodiek is een ander en meer valide kritisch verhaal.

Dat (tijdelijk) moet eigenlijk niet tussen haakjes. Het idee dat evolutie en ontwikkeling is gestopt nadat we Homo Sapiens werden zo'n 160-200 duizend jaar geleden, is absurd. Menselijke ontwikkeling wijkt weinig af van dierlijke. Soms blijkt iets een dood spoor, niet adeptief genoeg. Soms maken klimatologische of andere ontwikkelingen sommige (sub)species meer of minder geschikt om te overleven of zich verder te ontwikkelen. Het zou zomaar kunnen dat die misschien nu iets minder scorende 'zwartmensen' over 150.000 jaar bijna alleen wit personeel hebben. Bevindingen van nu zijn een momentopname. Het kan verkeren.

Een klein verschil in gemiddeld IQ en wat daar mee samenhangt, tussen volkeren en-of rassen is daarmee niet uit te sluiten. Mocht dit onomstotelijk vast komen te staan, is de vraag: wat doe je er mee? Is het erg als er kleine verschillen zijn? Nee! Die verschillen bestaan al. Er zijn nu ook slimme en wat minder slimme mensen. Zowel in algemene zin als in deelopzichten. De een heeft een kop met talenknobbel, de ander met wiskundeknobbel en sommigen hebben een vacuümhoofd. Het is niet anders.

De leugen regeert

Met de dramatische beelden van een ‘ concentratiekamp’ in Bosnie-Herzegovina uit een ITN reportage werd begin jaren 90 de toon gezet in de berichtgeving van de media over de Balkanoorlog. Een van de makers kreeg er de Pulitzer Prize voor. Het gevoelige plaatje vormde mede de aanleiding voor de Amerikanen om zich in het conflict te mengen en de kant van de Bosnische moslims te kiezen, dus tegen de Serven. Jammer alleen dat het filmpje een fraude was, een hoax. Het waren niet de zogenaamde gevangenen (eigenlijk vluchtelingen) die achter een hek stonden, het was de filmploeg die vanachter prikkeldraad de opnames maakte. Iedereen was vrij om te gaan en staan waar hij wilde. En de broodmagere man had een geboorteafwijking…

Wat de makers bezielde om zo te manipuleren? Sensatiezucht? Zou kunnen. Mogelijk is het iets dat potentieel veel gevaarlijker is voor een journalist: blinde betrokkenheid, ook wel ’engagement’ genoemd. Misschien goed om in ogenschouw te nemen als we straks weer het Joego-tribunaal volgen.

Hieronder het verhaal van de journalist die de fraude ontdekte:

Hier is het volledige verhaal ook nog eens te zien betreffende de fraude die ITN pleegde. Matige video kwaliteit.